Hoe zit het met die regel dat je champagne moet drinken binnen het jaar na de aanschaf ervan? Kan je een champagne opslaan en nog enige jaren laten rijpen in je kelder of niet? Het antwoord, zoals je al zal vermoeden, is niet eenvoudig!

De commerciële sector zal je als beantwoorden dat de champagne al gerijpt is op het moment van botteling, dus na het dégorgement, en je hem dan zo snel als mogelijk moet op drinken, om dan vervolgens uiteraard een nieuwe fles aan te schaffen.
Nu, in 80 tot 90% van de gevallen klopt dit ook. Er zijn echter vele champagnes die nog niet op de top zijn op het moment van het in de verkoop brengen. Het is dan ook zonde om die flessen onmiddellijk op te drinken.
Maar hoelang kan je dan een champagne bewaren? De bewaring van champagne hangt af van een combinatie van factoren! Enkele weetjes kunnen je al een eind op weg helpen…

• Vraag naar de samenstelling der druivensoorten. Indien er veel Pinot Meunier – aangenomen wordt meer dan 35% – in een champagne is verwerkt, dan is de champagne in principe niet langer dan 9 maanden houdbaar. Pinot Meunier is immers een druif niet alleen snel rijpt, maar ook snel over de top is. Dit is een rode draad door heel het bewaarpotentieel van een champagne. Bij elke factor dien je steeds ook deze vraag te stellen.
• Heb je een blanc des blancs of een blanc des noirs, dan zit er alvast geen Pinot Meunier verwerkt in de champagne en is deze alvast langer houdbaar. Een blanc de noirs (samengesteld op basis van Pinot Noir) kan in de meeste gevallen langer bewaard worden dan een blanc de blancs (samengesteld op basis van Chardonnay).
• Voor gewone champagnes die niet teveel Pinot Meunier bevatten, geldt grotendeels een vuistregel. Je kan de champagne evenlang bewaren als dat hij in de kelder heeft gerijpt.
  Het is dus van belang dat je de champagne die je koopt, ook effectief kent…
  Een champagne die een rijping van drie jaar heeft gehad, kan je in de meeste gevallen ook drie jaar bewaren. Dit geldt niet voor de klasse champagnes! Deze kan je langer bewaren (sommige zelfs langer dan 15 jaar).
• Ook de kwaliteit van de druiven speelt een rol in het bewaringspotentieel van de champagne. Een champagne Grand Cru of Premier Cru kan je dus langer bewaren dan een gewone champagne. De meeste producenten vermelden de cru status op het etiket.
• Een champagne millésimé betreft meestal een champagne uit een goed jaar. Logisch gevolg is dan ook dat deze champagne langer houdbaar is. Hoe beter het jaar, hoe langer houdbaar de champagne.
• Goede huizen maken meestal ook champagnes die je langer kan bewaren. Zij kopen immers enkel de goede druiven in. Ze beschikken ook over betere faciliteiten om hun champagne te vinifiëren.
• De fles speelt uiteraard ook een rol. Kleine flesjes kan je niet bewaren en zijn voor onmiddellijke consumptie bestemd. Grotere flessen van meer dan drie liter zijn ook niet voor bewaring vatbaar omdat die meestal zijn samengesteld uit magnum flessen en er bij het samenstellen van de fles veel zuurstofcontact mogelijk is.
  De best houdbare fles is de magnum.
• De berging van de champagne speelt uiteraard (bij elke wijn trouwens) een bepalende rol. Werd hij goed koel en donker bewaard of niet.
• Tenslotte nog: wat weet je over de wijnhandel waar je je champagne hebt gekocht? Hoe groot is de omloopsnelheid van zijn stock? Hoelang heeft die fles in zijn opslagplaats gelegen vooraleer hij door jou werd ingekocht?

Te warme rode wijn
Rode wijn wordt log als hij te warm wordt geserveerd, doordat de alcohol te snel gaat verdampen en te nadrukkelijk aanwezig is. Dit is een probleem dat we helaas veel te veel in restaurants tegen komen: je krijgt je wijn geserveerd op de idioot hoge temperatuur van een graad of 22. Dat is misschien wel de huidige ‘kamertemperatuur’, maar absoluut te hoog voor een rode wijn. De ‘kamertemperatuur’ dateert nog uit de tijd voor de centrale verwarming. Toen werden delen van de kamer niet warmer dan een graad of achttien in de winter. Dat is inderdaad de juiste temperatuur. Vergeet dus die ‘kamertemperatuur’: dik achterhaald. De juiste temperatuur is doorgaans 16 tot 18 graden.

Te warme witte wijn
Te warme witte wijn is helemaal een ramp! De frisheid is compleet verdwenen. Wat rest is een dikke logge smakeloze toestand. Absoluut niet aan beginnen. Altijd koelen tot een graad of 10 tot 14.

Te koude rode wijn
Ook een ramp! Als je rode wijn te koud serveert, laten we zeggen koelkasttemperatuur, dan wordt hij doorgaans knalhard, doordat de tannines flink de overhand nemen. Toch is het probleem van te koude wijn makkelijker op te lossen dan die van te warme: wijn inschenken in het glas in de handen een beetje opwarmen. Dit is dus nog wel te doen.

Te koude witte wijn
Ook dit kom je regelmatig tegen: de misvatting dat witte wijn koud moet zijn. Hij moet inderdaad ‘gekoeld’ zijn wat niet hetzelfde is als 3 tot 5 graden. Het is geen bier! Men zet de wijn in de koelkast na de aanschaf en haalt hem er pas uit ten tijde van de consumptie. Logische gedachte maar toch een vergissing. Te koude witte wijn laat te veel zijn zuren zien en veel te weinig fruit. Maar goed…: dezelfde remedie als bij rood kan je uit de kou helpen: even het glas in de handpalmen opwarmen en genieten maar!

De oplossing! Daar draait het natuurlijk om! Hoe zorg je ervoor dat het allemaal ‘Precies Goed’ is? Daarvoor is er een wijnklimaatkast!

Een wijnklimaatkast
Het ideaal van elke wijnliefhebber! Hiermee houd je continu je wijnen precies op de juiste drinktemperatuur. Deze koelkasten hebben twee compressoren die voor een temperatuur van een graad of 5 onderin en een graad of 18 bovenin zorgen. Vanonder stijgt de temperatuur dus gelijkmatig richting de bovenkant. De meeste wijnklimaatkasten hebben vijf niveaus/legplateaus. Een ideale situatie zou er als volgt uit zien:

• + 18°C Zware rode wijnen als Rhône, Bordeaux of cabernet sauvignon, sangiovese of merlot
• Lichte rode wijnen als Beaujolais, Loire of Oostenrijks/Duitse rode wijnen
• Rosé en lichte zoete witte wijnen
• Droge en zware witte wijnen
• + 6°C Mousserende wijnen

Bron: Bewaarwijn.nl